Projekt wentylacji dla domu jednorodzinnego

INSTALACJA NAWIEWNO-WYWIEWNA DLA DOMKU JEDNORODZINNEGO.

Dobór wydatku centrali (na przykładzie rzutu domu - patrz rysunek)

W naszym przykładzie zaprojektujemy instalację wentylacyjną dla domu parterowego
o powierzchni 140 m² i kubaturze 370 m³. Załóżmy, że w domu mieszkają 4 osoby.
Nad całą powierzchnią mieszkania znajduje się poddasze nieużytkowe.

Miejsce na wentylację

Całą instalację wentylacyjną umieścimy na poddaszu.

• Na rzucie budynku nanosimy punkty nawiewu powietrza (anemostaty): w sypialniach, gabinecie. W pokoju dziennym zaplanowano dwa nawiewy: jeden ustawiony na wydatek ok. 50 m³/h, drugi większy normalnie zamknięty i załączany przez przepustnicę z siłownikiem (gdy potrzebna będzie intensywna wymiana). Włącznik przepustnicy zamontujemy na ścianie w pokoju dziennym. Kanał nawiewny do gabinetu zaopatrzony zostanie w przepustnicę redukującą ciśnienie (zlikwiduje to szum od anemostatu).
• Następnie nanosimy punkty wywiewne (anemostaty) w pomieszczeniach:
  • łazienka: 1 szt.
  • garderoba: 1 szt.
  • WC: 1 szt.
  • przedsionek: 1 szt.
  • kuchnia: 2 szt.
  W kuchni przewidziano dwa wywiewy: jeden sufitowy zakończony anemostatem, drugi podłączony do okapu kuchennego z filtrem tłuszczowym (nad kuchenką elektryczną)
• Umiejscowienie centrali: Szukamy miejsca oddalonego od sypialni z dogodnym dojściem do czerpni i wyrzutni. Czerpnię i wyrzutnię umieścimy w ścianach naprzeciwległych. Centrale wentylacyjne zasilamy z instalacji elektrycznej z gniazdkiem i uziemieniem ochronnym 230V. Odpływ skroplin wyprowadzamy przewodem 22 mm wyprowadzonym przez mały otwór w ścianie bezpośrednio do instalacji kanalizacyjnej lub do specjalnie przygotowanego zbiornika, który będziemy ręcznie opróżniać. Przełącznik trybu pracy połączony przewodem 6 X 0,5 mm²/500V z centralą zamontujemy na ścianie w kuchni.
• Rodzaj kanałów wentylacyjnych.
  Całą instalację nawiewno-wywiewną wykonamy z izolowanych kanałów i metalowych trójników. Ze względu na fakt, że cała instalacja poprowadzona będzie na poddaszu nieocieplanym, w celu ograniczenia strat cieplnych wszystkie kanały przykryte będą dodatkowo wełną mineralną o grubości 50 mm. Wszystkie drzwi od pokoi mają szczelinę wentylacyjną przy podłodze ok. 1,5 cm. Drzwi od łazienki i WC dodatkowo zaopatrzone są w kratki.

Wymagane ilości powietrza usuwanego z pomieszczeń V_u

• kuchnia z kuchenką elektryczną: 50 m³/h
• garderoba: 15 m³/h
• łazienka: 50 m³/h
• toaleta: 30 m³/h
• pomieszczenie gospodarcze: 15 m³/h
• przedsionek: 15 m³/h

RAZEM: V_u= 175 m³/h

Aby zapewnić okresowe zwiększenie wydatku centrali o ok. 50%-60% liczymy:

V_max = 175 m³ + 0,5 * 175 m³/h = 262,5 m³/h

Wymagane ilości powietrza świeżego nawiewanego:

• dla jednej osoby potrzebujemy ok. 30m³/h zatem:
• dla 4 osób 4*30 m³/h =120m³/h
• dodatkowa okresowe zwiększenie o 100m³/h (dla salonu)

RAZEM: V_n= 220 m³/h

Sprawdzenie krotności wymian

Stosunek liczbowy ilości powietrza wentylacyjnego do kubatury pomieszczeń (tzw. krotność wymian), w zależności od ilości osób, powinien zawierać się w granicach 0,3-0,8.

Krotność wymian 0,59 tzn. mieścimy się w dopuszczalnym przedziale.

Dobierając centralę bierzemy pod uwagę największą wartość z wyliczonych.Jest to 1 krok w doborze centrali.

Potrzebna jest nam zatem centrala o wydatku Vmax=262 m³/h czyli MISTRAL 250.

Jest to 1 krok w doborze centrali, teraz należy sprawdzić spadki ciśnień.

DOBÓR INSTALACJI NAWIEWNO-WYWIEWNEJ

OBLICZENIE SPADKÓW CIŚNIEŃ - STRATY CIŚNIENIA

Instalacje wentylacyjne składają się z wielu elementow takich jak wentylator, kolana, kratki, wymienniki ciepła, filtry itp. Wszystkie te komponenty powodują opory przepływu powietrza, czyli tzw. straty ciśnienia, których wielkość też decyduje o doborze włściwej centrali. Strata ciśnienia ΔP całej instalacji jest obliczana poprzez sumowanie pojedynczych oporów.

ZASADY PROJEKTOWANIA

Projektujemy osobno ciąg nawiewny, osobno ciąg wywiewny dla maksymalnego wydatku, dbając jednocześnie o to by spadek ciśnienia statycznego od czerpni do najdalszego nawiewu ( odpowiednio od wyrzutni do najdalszego wywiewu ) był mniejszy od 130-150 Pa.

DANE:

Długość najdłuższego odcinka kanału nawiewnego (nitka czerwona): 18,5 m

Ilość trójników: 4

Ilość anemostatów (jeden końcowy): 1

Ilość łuków: 2

Ilość kolan (ostrych załamań kanału ok. 60-90°): 2

Długość kanału od czerpni do centrali (linia zielona): 9,5 m

Ilość czerpni: 1

Ilość kolan: 1

STRATY CIŚNIENIA (OPORY) INSTALACJI NAWIEWNEJ LICZYMY JAKO SUMĘ:

STRONA NAWIEWNA

Strata na anemostacie: 30 Pa

Strata na długości przewodu: 18,5m * 2 Pa/m = 37 Pa

Strata na trójnikach: 4 szt. * 4 Pa = 16 Pa

Strata na łukach: 2 * 3 Pa = 6 Pa

Strata na kolanach: 2 * 4 Pa = 8 Pa

STRONA CZERPNA

Strata na czerpni: 20 Pa

Strata na długości przewodu: 9,5 m * 2 Pa/m = 19 Pa

Strata na kolanie: 1 * 4 Pa = 4 Pa

SUMA: 30 Pa + 37 Pa + 16 Pa + 6 Pa + 8 Pa + 20 Pa + 19 Pa + 4 Pa = 140 Pa

Zatem strata ciśnienia na instalacji nawiewnej wynosi ΔP=140 Pa

Podobnie liczymy stratę ciśnieniową dla instalacji wywiewnej.

REKUPERATORY MISTRAL - DOBÓR

Znając straty ciśnienia i wymagane wydajności dobieramy centralę, która przy sprężu ok. 150 Pa ma wydatek 260-280 m³/h.

Parametry takie posiada centrala MISTRAL 250 Econo.

Średnice kanałów dobieramy wg. danych centrali, od czerpni i wyrzutni do centrali Ø 160 mm. Kanały główne i wywiewne dochodzące do centrali Ø 160 mm. Kanały Ø 160 mm prowadzimy w miarę możliwości aż do ostatniego trójnika (zmniejszy to straty ciśnienia).

Kanały odgałęźne do anemostatów powinny mieć średnicę Ø 100 mm.